Lokmacı Kapısı'nın açılması 'sembolik' açıdan önemli bir adım.
Gerçekten çok önemli.
Kafalardaki 'duvarları' yıkması açısından.
Bunu asla gözardı edemeyiz.
Ama çözüme giden yol mu?
Bizce hayır.
Neden mi?
Eğer kapıların açılması 'çözüme giden yol' olsaydı, bugüne kadar 5 kapı açıldı, 5 defa 'çözüm' olurdu.
Önceki gün açılan kapının açılmasını, Rum tarafından izleme şansımız oldu.
Oradan Kuzey nasıl görülüyor diye Rum tarafına geçtik.
Kuzey'deki kalabalık 300-350 kişi arasındayken,
Güney'de en fazla 100 kişilik bir grup vardı.
Bu grubun yarısı turist.
Yarısı Rum memurlar… (Polis vs.)
Belki de 15-20 tanesi Rum'du…
Bunu neden mi yazdık?
Güney'de, Kuzey'deki gibi 'heyecanlı', 'Kıbrıs'ta barış engellenemez' sloganları yok.
İnanın bu gerçek.
İnsanların 'umrunda' bile değil.
Kapı açıldıktan sonra, Güney'e geçen insanları izledik.
Restoranlara, cafelere akın ettiler.
McDonald's gibi yerlerde, oturacak yer bulamayacağınız durumlar ortaya çıktı. (Türkler doldurduğu için)
Buna istinaden "Lokmacı açıldı, ekonomi güçlenecek" iddiaları yerine, evimizin önünü süpürmeliyiz.
Lokmacı'nın açılacağı iki liderin görüşmesinden önce belliydi.
Ne yapıldı Lokmacı'nın Türk tarafında, gelecek turistler için?
Hangi düzenleme yapıldı?
Yoksa her gün 'lokma' dağıtarak, turistlerin Kuzey'e çekileceğini mi düşünüyoruz?
Sizden ricamız bir Güney Kıbrıs'ın Uzun Yolu'na gidin…
Bir de Arasta'ya…
O zaman aradaki farkı göreceksiniz.
Keşke Esnaf ve Zanaatkarlar Odası, Lokmacı'nın açılmasında gösterdiği çabayı; bölgenin daha da gelişmesi için 'çalışmalar' yapılsın diye de gösterseydi.
Arasta kan ağlıyor.
Herşeyiyle..
Etraf yıkık dökük.
Camlar tozlu…
Siz olsanız, Güney'de mi bir arkadaşınızı ağırlamak istersiniz, Kuzey'de mi?
Bizce bunun sorusu, şovenist olarak "evet" bile olsa, içinizden "hayır" çıkacak.
Lütfen, kapıları açarken yaptığımız 'şaşaalı' kutlamaları bir yana bırakalım da, turistler ve Rum komşularımıza, Güney'de olmayan farklı ne gibi şeyler sunabiliriz, bunu düşünelim.
Çünkü bunu düşünmediğimiz zaman, sadece tribüne oynamış oluruz.