1947 yılında Robert Capa (asıl adı Andre Freidman), Rodger, Seymour ve Cartier-Bresson tarafından kurulan efsanevi bir ajansın adı "Magnum Photos".
Onlar, radikal derecede bağımsız, gerçeğe, habere adanmış bir kulubün ana kurucuları...
Özellikle Rodger Capa, gerçeği fotoğraf makinesi ile yakalayıp anlamaya çalışan yeni nesil fotomuhabirlerin idolü haline gelmiş bir kişi...
Çünkü herşey Capa'nın başyapıt olan tek bir fotoğraf karesi ile başlamıştı. Söz konusu fotoğraf karesi; Capa'nın 1936 yılında İspanya iç savaşında, ölümcül bir merminin isabet ettiği askerin son anını gösteren fotoğrafıyla kazanmıştı bu ününü...
İşte o günden itibaren de tarihe tanıklık etmekteler.
Onların fotoğrafları olmasaydı, birçok şeyi görmüyor, bilmiyor ve duymuyor olmayacaktık. 60 yılı aşkın bir süredir dünyada insanların nasıl, neler yaşadıklarını aktarmaktalar. Hatta bazen normal bir insanın bile dayanamayacağı acımasızlıklara, işkencelere tanık olarak yapmaktalar bunu...
İşte Budapeşte...
Prag...
Paris'teki sokak çatışmaları...
Vietnam...
Yugoslavya...
Ruanda'daki katliamlar...
Berlin Duvarı'nın yıkılışı...
ya da tarih yazmış kişilerin çöküşü gibi, demekte özetle "GEO" dergisinin son sayısı...
Keşke dergi sayfalarını karıştırırken, bin dokuz yüz otuz altıdan itibaren başlayan sürecin iki bin yedinin sonuna değin, aradaki bin dokuz yetmiş dört senesinde bizlere de yer ayırsalardı (ayırabilselerdi).
Nasıl değiştiğimizi...
Nasıl değiştirildiğimizi...
Nasıl birbirimize düşürüldüğümüzü...
Nasıl birbirimizi düşman gördüğümüzü...
Adanın cennetten cehenneme dönüştürülme yolunda nasıl can çekiştiğini...
Çıkarlar uğruna dağların, sahillerin ve alçak orman arazilerinin nasıl peşkeş çekildiğini...
Yollarda hayvanların nasıl katledildiklerini...
İnsanların nasıl vahşice öldürüldüklerini...
Nasıl içimize korkunun sindirildiğini...
Belki de bir gün, nasıl bin dokuz yetmiş dört'ten (1974) iki bin yedi'ye (2007) dek uzanan süreçte Kıbrıslıtürkler'in yavaş, yavaş kültürlerinin, gelenek ve göreneklerinin yok olduklarını görürüz "Magnus Fhotos" foto muhabirlerinin fotoğraf karelerinde.
Belki yarın, belki de yarından yakın...
Saygılarımla...