Çevre ve Doğal Kaynaklar Bakanlığı’nın başlatmış olduğu "Gönüllü Çevrecilik" semineri, aldığımız haberlere göre 9 ilkokul ve 413 öğrenciye uygulandı. Halen Dipkarpaz İlkokulu'nda devam eden seminerle ilgili Çevre Bakanı Mustafa Gökmen'in kullandığı şu sözler, gerçekten ilginç ve doğru mesajlardır diye düşünüyorum.
Gökmen, çocuklara "Gönüllü çevreci olacaksınız" diyor ve ekliyor:
"Gezdiğiniz çevreyi, yaşadığınız bölgeleri, yüzdüğünüz denizi temiz tutarak, kirletenleri de uyarıp, onlara örnek olmak adına gerçekleştireceğiniz tutumunuzla birer gönüllü çevreci olacaksınız" demiştir.
Ben de Gökmen'e katılıyor ve onun bu söylemlerini destekliyorum. İşin esası, çocuk beyinlerinde başlar, büyük beyinlerinde biter. Herhalde ilke böyledir diye düşünüyorum ayrıca. Çocuklar bir dal gibidirler. Yaş bir dal. O atasözünden yola çıkarak "ağacın yaş iken eğilmesi" gerekliliği ilkesi ile özdeşleşen bu çevre hareketi, sanırım o küçücük çocukların küçücük beyinlerine bir nakış gibi işlenmiştir. Öyle de olması gerekir.
Bunu geçmişte de yazmıştık, şimdi de yazıyoruz. Çevre ile ilgili programlarda hep değinmişimdir. "Önce çocukların beyinlerini yıkayacaksınız, sonra halktan temiz bir çevre bekleyeceksiniz." demiştim ve yine diyorum.
Çevre Bakanlığı’nın başlatmış olduğu "Çevre Seminerleri" hangi boyuttadır, ne orandadır ve ne gibi mesajlar doğru algılanmış ve meyvesi alınmıştır. Bunu bizim sorgulama hakkımız vardır herhalde. Yapılan işin, politika ötesinde doğru algılanması ve arkada güzellikler bırakması önemlidir.
Bu konuda belki bilgi eksikliğim vardır. Veya o haber akışını yakalayamamışımdır. Yine de ucundan kenarından habere balıklama dalmış oldum. "Çevre" dendi mi, hastası olurum adeta. Elimde değil, huyum kurusun. İnsanların sokakları nasıl kirlettiklerini, kağıtları, atık maddeleri nasıl sağa sola savurduklarını gördükçe kahrolurum. Bir de apartmanların kirliliği hala önümüzde birer utanç tablosu olarak duruyor.
Bugüne kadar hiçbir cesur bakan çıkıp da "Apartmanlar Yasası’nı" rayına oturtamadı veya eksiklikleri gideremedi. Belki de Mülkiyet Yasası ile de ilgilidir mesele. Ama olsun. Böylesine çağdaş bir ülkede apartmanların mezbele haline gelmesi ayıptır ve utanç vericidir.
Galiba toplu yaşama kültüründen yoksun bir halk olduk. Toplu yaşamanın sınavı, toplu yaşanan mekanların temiz tutulması ile, güzel çevre yaratmakla verilir. Kim bu sınavı doğru dürüst geçebilmiştir ki? Kim? Soruyorum!
Şimdilerde Çevre Bakanı Gökmen bu iş için şayet kollarını sıvayıp, çocuklara ve halka doğru mesajlar veriyorsa, doğru iş yapıyor demektir. Bir de şu apartmanlar sorununa el atsın da görelim Sayın Bakan’ı. Apartmanlar Yasası herhalde İçişleri Bakanlığı’nı ilgilendirir ama olsun. Birileri bu işi ucuntan tutacak ve toplumun önüne koyacak.
"Arkadaş, sen şu üniversiteyi bitirdin, şu şu eğitimler yaptın, mükemmel ve pırıl pırıl çocuklar yetiştirdin, kat kravat giyiniyorsun, çağdaş kadın modelleri yaratıyorsun da; neden apartmanınızın merdiven ayaklarının ışıkları yanmıyor, neden elektrik dolabı kırık, neden merdiven ayakları çizik çizik, neden apartmanın çevresi mezbeleye dönmüş, neden balkonlarınıza güzel çiçekler ekmiyorsunuz, neden kuyularınız taşıyor, neden arabalar gelişigüzel park ediliyor, neden logarlar kırık ve etrafa pis koku saçıyor, neden çöpler etrafa dökülmüş, neden kediler köpekler apartman çöplüğünüzü karıştırma şansını buluyor?"
Bu kadar soru dizisinin içinde bir kitaplık konular vardır. Kim bunlara kulak verir ki? İnsan bunlara üzülüyor. Zavallı halk, zavallı toplum. Yaşam felsefesi ile yaşam koşulları ve toplu yaşam kültürü yok olan ve işin ciddiyetini kavrayamayan biçare toplum.
Ben de diyorum ki...
"Lütfen Sayın Gökmen, bu seminerleri bütün ada geneline yayınız, bölgesel çevre komiteleri kurunuz, Apartman Yasası’nı ir-deleyiniz ve bir şeyler yaratınız ve bu seminerlerin ne dereceye kadar kabul gördüğü hususunu, okul-öğrenci-Çevre Bakanlığı üçgeninde sınayınız."
Sizi izlemeye devam edeceğiz Sayın Çevre Bakanı...